
کالابرگ الکترونیک یک ابزار حمایتی دیجیتال است که با هدف تأمین کالاهای اساسی خانوارها طراحی شده و بهجای پرداخت نقدی، امکان خرید مستقیم اقلام مشخص را با اعتبار یارانهای فراهم میکند. این اعتبار معمولاً از طریق کارت بانکی سرپرست خانوار یا سامانههای مشخص قابل استفاده است.
برخلاف یارانه نقدی که اختیار کامل مصرف را به خانوار میدهد، کالابرگ الکترونیک مصرف اعتبار را به کالاهای ضروری محدود میکند. این تفاوت باعث میشود منابع حمایتی دولت مستقیماً صرف تأمین نیازهای اساسی شود.
ایده کالابرگ در ایران سابقهای طولانی دارد و به دهههای گذشته و دوران سهمیهبندی کالاهای اساسی بازمیگردد. در آن دوره، کوپن کاغذی ابزار اصلی توزیع عادلانه کالا بود که بعدها کنار گذاشته شد.
نسخه الکترونیکی کالابرگ از اوایل دهه ۱۴۰۰ و همزمان با اصلاح نظام یارانهها و حذف ارز ترجیحی برای برخی کالاها بهصورت رسمی در دستور کار دولت قرار گرفت و بهتدریج اجرا شد.
اجرای طرح کالابرگ الکترونیک در ایران بهطور مستقیم با سیاستهای جبرانی دولت پس از تغییر شیوه تخصیص یارانهها مرتبط است. هدف اصلی، کاهش فشار تورمی بر دهکهای پایین درآمدی بود.
کالابرگ یا نظامهای مشابه آن در بسیاری از کشورهای جهان وجود دارد و ایران در این زمینه استثنا محسوب نمیشود. اغلب دولتها برای حمایت هدفمند از اقشار آسیبپذیر از چنین ابزارهایی استفاده میکنند.
در ایالات متحده، برنامهای با عنوان SNAP یا کوپن غذا اجرا میشود که به خانوارهای کمدرآمد اعتبار خرید مواد غذایی میدهد. در برخی کشورهای اروپایی و آسیایی نیز کارتهای حمایتی مشابه وجود دارد.
مهمترین هدف این طرح، حفظ امنیت غذایی خانوارها، جلوگیری از کاهش قدرت خرید اقشار کمدرآمد و اطمینان از مصرف یارانه در مسیر درست است.
یکی از کارکردهای مهم کالابرگ الکترونیک، کاهش اثر نوسانات قیمتی بر سبد غذایی خانوار است. با این روش، دولت تلاش میکند شوکهای قیمتی را برای مصرفکننده نهایی تعدیل کند.
دسترسی آسانتر به کالاهای ضروری، کاهش نگرانی از افزایش قیمتها و اطمینان از تأمین حداقل معیشت غذایی از جمله مزایای اصلی این طرح برای خانوارها محسوب میشود.
از نگاه دولت، کالابرگ الکترونیک باعث هدفمندی بهتر یارانهها، کاهش احتمال انحراف منابع و افزایش شفافیت در نظام حمایتی میشود.
با وجود مزایا، این طرح با چالشهایی مانند محدود بودن انتخاب مصرفکننده، مشکلات فنی سامانهها و نارضایتی برخی دهکها نیز مواجه بوده است.
در حال حاضر بخش قابل توجهی از جمعیت ایران، بهویژه دهکهای اول تا هفتم درآمدی، مشمول طرح کالابرگ الکترونیک هستند. میزان پوشش طرح بسته به سیاستهای مقطعی دولت ممکن است تغییر کند.
کالاهای اساسی مانند برنج، روغن، مرغ، تخممرغ، شیر، ماکارونی و برخی اقلام پروتئینی و لبنی معمولاً در فهرست کالاهای مشمول کالابرگ قرار دارند.
به نظر میرسد کالابرگ الکترونیک بهعنوان یکی از ابزارهای اصلی سیاستهای حمایتی، در سالهای آینده نیز نقش مهمی در اقتصاد ایران ایفا کند و با اصلاحات تدریجی، کارآمدتر شود.